De eerste uitslag van de Amerikaanse verkiezingen is binnen!
Dixville Notch (New Hampshire) valt die eer ten deel en wat voor prachtig resultaat mogen wij ter plekke noteren! Want de acht inwoners lijken met hun stemgedrag
een perfecte voorspelling van de verkiezingsuitslag te hebben gegeven.
Hillary heeft de helft van het
aantal stemmen vergaard, vier stuks maar liefst. Geen meerderheid dus, maar wel voldoende
om gekozen te worden. Want van de overgebleven vier stemmen gaan er slechts twee naar
Donald. Eén persoon heeft op de onafhankelijke libertijn gestemd en
iemand heeft Mitt Romney ingevuld, want in Amerika mag je ook een stem
uitbrengen op een zelfgekozen kandidaat.
De nieuwe gouverneur daarentegen
wordt een republikein (6 tegen 2 winst), terwijl de stemming voor zowel het Huis
van afgevaardigden als de Senaat staakt op 4 tegen 4.
Treffender dan dit kan je het niet krijgen. Fifty-fifty, zoals het hoort in een land dat al sinds zijn oprichting tot op het bot verdeeld is. De helft links, de helft rechts. Statistisch gezien is dat bijna een voorwaarde voor een goed functionerende democratie, want als het systeem teveel naar één van beide zijden overhelt, krijg je types als Erdogan en Putin aan de macht.
In Amerika is het voor een presidentskandidaat
dus niet zozeer de vraag of je in staat bent om iemand van het andere kamp tot
inkeer te laten komen, maar of je de eigen gelederen gesloten kan houden. En
dat is precies waarin Donald in Dixville Notch gefaald heeft. De helft van de republikeinse stemmen zijn naar andere kandidaten gegaan.
Dus durf ik na het tellen van acht stemmen met een gerust hart te verkondigen dat Hillary gaat winnen, zelfs zonder een absolute meerderheid van kiesmannen. Met die wetenschap kan ik vannacht in elk geval op tijd naar bed.
Het circus in Amerika laat wel weer kraakhelder zien hoe gelukkig wij ons mogen prijzen met ons poldermodel. In een tweepartijenstelsel is bij voorbaat bijna de helft van de bevolking ongelukkig, ongeacht wie er regeert. Wij daarentegen brengen een stem uit in de hoop dat er een coalitie gevormd kan worden die onze voorkeuren een beetje behartigd. Die kans is aanzienlijk groter in een meerpartijenstelsel. Een beetje links, een beetje rechts, met bij voorkeur een premier die in het midden staat. Het beste recept voor een stabiele democratie.
Het circus in Amerika laat wel weer kraakhelder zien hoe gelukkig wij ons mogen prijzen met ons poldermodel. In een tweepartijenstelsel is bij voorbaat bijna de helft van de bevolking ongelukkig, ongeacht wie er regeert. Wij daarentegen brengen een stem uit in de hoop dat er een coalitie gevormd kan worden die onze voorkeuren een beetje behartigd. Die kans is aanzienlijk groter in een meerpartijenstelsel. Een beetje links, een beetje rechts, met bij voorkeur een premier die in het midden staat. Het beste recept voor een stabiele democratie.
Als ik in Amerika zou wonen, had ik bij de voorverkiezingen waarschijnlijk
op Bernie Sanders gestemd. Vandaag zou ik het niet weten. Ik vertrouw ze allebei
niet. Ze zijn te glad, te conservatief en teveel met zichzelf bezig. Waarschijnlijk
zou ik stemmen op een kandidaat die officieel niet verkiesbaar is. Barack Obama
bijvoorbeeld. Dat was nog eens een president!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten