Kunstgras korrels, mannelijke uitspraken en een koninklijke
belastingvoordeel. Het was me het weekje wel.
De discussie over de rubberen korrels op kunstgrasvelden toont
eens te meer hoe klein een gemiddeld mens denkt. Een klassiek staaltje
paniekvoetbal, waarbij elk perspectief uit zicht raakt en onwetende of
onnadenkende mensen op de sociale media over elkaar heen struikelen van
verontwaardiging en angstgevoelens. We hebben er zes jaar op moeten wachten,
maar eindelijk heeft minister Schippers iets verstandigs gezegd.
Want vergis u niet. Haar barbecue is slechts het topje van
de ijsberg. De wereld zit vol kankerverwekkende stoffen! Sterker nog, ik kan
nauwelijks iets bedenken waar je géén kanker van krijgt. Want kanker ontstaat
als gevolg van een foutje bij de celdeling en cellen delen, elke dag weer met miljoenen
tegelijk. Zo’n kankerverwekkende stof maakt de kans op een foutje bij de
celdeling vele malen groter. Waarmee meteen duidelijk wordt dat de term op
zichzelf misleidend is. Maar dat terzijde.
Neem bijvoorbeeld uitlaatgassen. U kent dat goedje vast wel,
het hangt elke ochtend en avond als een geelgrauwe sluier over ons land. Ik
zuig mijn longen er vol mee wanneer ik achter een bestelbusje fiets of naast
een brommer bij het stoplicht sta te wachten. Heeft u enig idee hoeveel
kankerverwekkende stoffen ik dan binnenkrijg? Een heleboel, dat kan ik u verzekeren.
Dieseluitlaatgas bijvoorbeeld zit vol met polycyclische
aromatische koolwaterstoffen, afgekort als PAK’s. En laat dat nou net precies
hetzelfde kankerverwekkende spul zijn dat vrijkomt uit rubberen
kunstgras korrels… Hoe mooi zit de petrochemische industrie toch in elkaar.
Dus als u uw kind niet op kunstgras wilt laten voetballen,
laat hem dan ook met een mondkapje op aan het verkeer deelnemen. En zo heb ik
nog wel wat tips. Laat hem niet op de fiets met zijn mobieltje spelen. En hang wat
lampjes aan het rijwiel, want het wordt weer vroeg donker. Alles voor de
veiligheid van uw kind, toch?
Maar ik dwaal af, terug naar de kanker. Als roker worden wij
tegenwoordig geconfronteerd met de nieuwste rage van afschrikwekkende
verpakkingen, die overigens net zo weinig indruk maakt als de vorige. Alsof ik
niet zou weten dat roken ongezond is. Maar het is tenminste wel mijn eigen
keuze.
Dat zijn de uitlaatgassen niet. Ik pleit daarom voor een
minstens zo streng waarschuwingsbeleid ten aanzien van het gemotoriseerde
verkeer. Iedere auto, brommer en motor dient van een bumpersticker te worden
voorzien waarop met koeienletters wordt gewaarschuwd voor de 480
kankerverwekkende stoffen die uitlaatgassen bevatten en al wat nog meer
schadelijk is voor mens en milieu.
Daarop voortbordurend, vind ik ook dat het Nederlands elftal
voortaan met stickers op de borst moet spelen waarop staat: ‘Pas op, deze kleur
betaalt te weinig belasting.’ Mits ze in oranje spelen, uiteraard. Dan vergeten
we gemakshalve even dat het salaris van de meeste spelers van het Nederlands
elftal weinig onder doet voor de toelage aan het koninklijk huis en dat een
beetje multinational al jaren een deal met de belastingdienst heeft waar
Willem-Alexander nog een puntje aan kan zuigen.
Wat mij in die discussie vooral verbaast, is dat de ophef
deels door dezelfde mensen wordt gemaakt die de mond vol hebben van onze Nederlandse
normen en waarden, onze eeuwenoude tradities en onze prachtige Joods-Christelijke
cultuur. Ik weet het niet hoor, maar het huis van Oranje lijkt mij toch redelijk
in dat prentenboekplaatje passen.
En dan is er nog Donald. Donald. Vindt u ook niet dat
Hillary die naam zo lekker zoetjes over haar tong laat rollen? Zie ik een
twinkel in haar ogen, telkens als ze Donald zegt? Zou ze er stiekem van dromen dat
hij haar eens goed bij haar pussy grabt? Het zou mij niet verbazen als Bill
haar destijds op een soortgelijke manier heeft verleid, want je moet van goeden
huize komen om een ijskonijn te ontdooien.
Persoonlijk ken ik niet één kerel die zich nog nooit in soortgelijke
bewoordingen over een lid van het vrouwelijke geslacht heeft uitgelaten. Misschien
heb ik de verkeerde vrienden. Maar daarover mag u zelf oordelen, want mijn
vrienden zijn dezelfde mensen die mijn columns lezen.
Waarvoor dank. En nu weer aan het werk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten