Potje matten

Gisteravond zag ik de film Tekken op televisie. Ik ben niet zo’n tv-kijker meer, ik heb het idee dat ik alles al eens gezien heb, in die donkere studentenjaren dat ik elke nacht tot drie uur naar het scherm lag te staren, opgetogen met de komst van de commerciële zenders.

De film Tekken is gebaseerd op het populaire gelijknamige computerspel, waarin je als Held van het Onderdrukte Volk een rijtje tegenstanders in elkaar moet beuken, als wraakoefening voor je vermoorde moeder. De film was genietbaar, de knokpartijen onderhoudend.

Toen de film afgelopen was, zapte ik verder. Naar RTL4, waar dikke (‘obese’) mensen in het zonnetje werden gezet. Naar SBS, waar het panel hun mening gaf over enkele journalisten, die hun mening hebben gegeven over weer andere journalisten, die geen mening wilde geven over het doping gebruik van Michael Boogerd. Arme Michael. Zelfs het bleekmiddel voor zijn tanden wordt tegen hem gebruikt.

Dan maar naar Veronica, waar de lijken mij direct om de oren vlogen –weer zo’n clichématige Amerikaanse crimeserie, waarin het onderscheid tussen goede en slechte mensen zo karikaturaal zwart-wit wordt neergezet dat iedereen rustig kan gaan slapen – ik zap gelijk verder. Eurosport? Heeft een kickbockspartij in de aanbieding, ook niet mijn pakkie an.

Terug naar de publieke omroep. Een kort nieuwsitem over geweld. Is dat even toevallig! De jongens die betrokken waren bij de knokpartij in Oosterhout worden vervolgd voor doodslag. Men spreekt er schande van, de teloorgang van onze beschaving is niet meer te stuiten!

Ik heb het filmpje ook maar eens bekeken. Met enige aarzeling, dat geef ik toe. Het filmpje van de vorige mishandeling, die van die vijf kickboksers in Eindhoven, heeft destijds mijn nachtrust danig verstoord. Het slachtoffer is waarschijnlijk voor de rest van zijn leven getekend, en met de daders zit iedereen in zijn maag. Die geblokte kerel met z’n witte truitje, die nog een paar keer doortrapt op het hoofd van een reeds wazig, zittend slachtoffer – is zo iemand opvoedkundig nog te redden? In de gevangenis gooien lijkt me ook geen handige optie, voor dit soort types is een paar jaar cel een verkapte opleiding tot beroepscrimineel.

Hoe anders bleek het er in Oosterhout aan toe te gaan. Een jongen van 25, die eerst wat meisjes aanspreekt en daarna door een groepje ledergejackte jongeren hierop aangesproken wordt. Wegwezen, denk ik dan, dit ga je niet winnen. Maar nee hoor, het slachtoffer heeft wel zin een knokpartijtje. Ik ben toch geen mietje!, ge hoort het hem zeggen. Dan ontwikkeld zich een fascinerend luchtgevecht, waarin van beide kanten vuisten lukraak hun doel (kaak en/of neus) ruimschoots missen.

Dit kan nog wel even duren, lijkt het. Maar we worden gered door een klein jochie, dat als een hongerige aap op de jongen springt en daarmee de wedstrijd doet kantelen, met uiteindelijk de bekende uitkomst. John de Mol zou het niet beter kunnen verzinnen. Ik zie de show al voor me. ‘The Fist of Brabant,’ starring Badr Hari en Jermaine Lens, met als special guest Fredje Teeven. Want ja, een inbreker doodslaan, dat mag dan weer wel.

Niks daarvan, deze jongens moeten zich melden en krijgen een ‘poging tot doodslag’ aan hun broek, inclusief een gratis publiciteitscampagne. Wat denkt u, gaat dit afschrikwekkend werken? Of wordt het een nieuwe youtube rage - Happy Slapping II - en staan de straten straks vol met vechtende jeugd?

Het goede voorbeeld krijgen ze in elk geval van alle kanten met de paplepel ingegoten. En zolang wij de hoofden van onze kinderen volpompen met zogenaamd onschuldig geweld, moeten we niet raar opkijken als ze het geleerde zo nu en dan ook ten uitvoer brengen. Uitkijken dus, als u met uw zatte kop door de nacht struint!