Koeienvoer

De Tweede Kamer wil dat de grazers bij de Oostvaardersplassen bijgevoed gaan worden. Hun penzen rommelen immers al maanden in het strenge winterweer en als de kamer ergens gevoelig voor is, dan is het wel voor dierenleed.
Toch?
Geen wonder dat de ene na de andere bestuurder afhaakt voor een ministerspost. Want wie heeft er nou zin om elke dag naar de kamer te moeten afdalen om verantwoording af te komen leggen over beleid dat je zelf niet hebt bedacht, om vragen te moeten beantwoorden van mensen die geen idee hebben waar ze over praten.
Dieren met honger? Geef ze te vreten!
Criminele Marokkanen? Schop ze het land uit!
Dat aan de wintervoedselkwestie een ingewikkelde ideologische discussie ten grondslag ligt tussen bio-ethici en natuurvorsers, ontgaat de meeste kamerleden waarschijnlijk. En zij die zich wél hebben verdiept in de materie, zouden zich moeten realiseren dat het beleid in deze kwestie aan deskundigen moet worden overgelaten.
Het enige waar de politiek zich over uit zou moeten spreken, is het ideologische pad dat ons land moet volgen inzake dierenrechten en leed. Met argumenten waarover nagedacht is en met een consequente hand toegepast.
Maar de Kamer rommelt liever oppervlakkig in de marge. Ook al worden de koraalriffen en de blauwvintonijn de nek om gedraaid, wij hebben tenminste nog onze Oostvaardse grazers. En onze megastallen, en onze antibiotica. Maar dat terzijde.
Tot overmaat van ramp kreeg de minister ook nog te maken met kamermeerderheid van CDA, PVV, VVD, CU en ToN. Is dit de toekomstige meerderheid die ons land gaat regeren? Het zou zomaar kunnen. De koeien in de Oostervaardersplassen zullen er blij mee zijn.