Het zijn boeiende dagen, nu het kapitalisme op z’n weelderige grondvesten schudt en de Amerikaanse economie zich als aangeschoten wild door het moeras van Wall Street wurmt. Het is een zooitje en je voelt hoe de radeloze paniek gestaag onder de huid van de machthebbers kruipt. Niemand kan immers voorspellen hoe of wanneer de dominostenen van de vrije geldmarkt tot stilstand gaan komen, en niemand weet of en hoe de crisis de gewone man zal treffen.
Zoals u waarschijnlijk wel weet, ageer ik al jaren tegen het ongebrijdelde kapitalisme. Het vermalijde systeem waarin de rijken over de ruggen van anderen nog rijker kunnen worden zonder dat hen een strobreed in de weg wordt gelegd. Het systeem waarin de waarde van iets alleen, maar dan ook alleen, in geld uitgedrukt mag worden. Waar getruukte hedgefondsen er met uw belastinggeld vandoor gaan en absurde bonussen de beloning zijn voor mismanagement en uitverkoop.
Maar nu lijkt het gedaan met de graaicultuur van het casino-kapitalisme. Koning Hebzucht en prins Amoraal zijn ten val gebracht! Reden voor een feestje? Nee. Want we zijn er nog lang niet.
Allereerst moeten we ons afvragen hoe het zo ver is gekomen. Een gebrek aan toezicht? In Amerika zeker, maar daar hebben de Amerikanen bewust voor gekozen. Bush werd acht jaar in het Witte huis gezet om de machtige rijken nog machtiger en rijker te maken, in ruil voor een oorlog die zijn vader niet had kunnen winnen.
In Europa was er wel toezicht, maar we lieten de speculanten hun gang gaan, omdat iedereen er de vruchten van plukte. Er zullen maar weinig mensen zijn die in de afgelopen tien jaar niet op de een of andere manier hun geld in een pakketje aandelen hebben omgezet. Zelfs ik, als notoire antikapitalist, heb een of ander vermogensplan met beleggingen moeten afsluiten om m’n hypotheek te kunnen dekken.
En zolang de rendementen op beleggingen hoger waren dan de spaarrente, mochten de financiële whizzkids doen wat ze wilden. Als de welvaart stijgt, is het systeem heilig.
Wij danken onze flatscreen televisies, onze nieuwe auto’s en buitenkeukens, onze verre reizen en dure kleren aan het ongelimiteerd lenen dat het kapitalisme voorstaat. Maar het is niet het kapitalisme dat de boosdoener is. Kapitalisme is slechts een systeem, een die ons hoogste doel het beste dient: materiële welvaart. Mijn stelling is dat zolang het materialistische denken de overhand heeft, het kapitalisme zal gedijen.
Terug naar de crisis. Je kunt je afvragen of het wenselijk is dat de overheid miljarden euro’s of dollars in omgevallen banken pompt. Ik geef direct toe dat ik nooit veel begrepen heb van de economie, maar in mijn boekje moet hij die z’n billen brandt, op de blaren zitten. Ik zie dan ook niet in waarom de financiële topmensen niet financiëel ter verantwoording worden geroepen. Hit 'm where it hurts, de ‘pluk-ze’ regeling is ook voor deze doelgroep uitermate geschikt. Schraap alle bezittingen van de topmanagers van Fortis, RBS, Santander en ABN bij elkaar en voíla, het eerste miljard is binnen. Zo bezit de heer Rijkman Groenink 35 miljoen euro terwijl de deal die hem dat absurde bedrag heeft opgeleverd zowel Fortis als ABN in zwaar weer heeft gebracht. Is 35 miljoen voor één persoon dan nog te rechtvaardigen?
Maar zoiets zal vast niet gaan gebeuren. Ik hoop dat iemand met meer verstand van zaken mij eens uit kan leggen waarom de staat deze private banken moet redden. Zijn ze bang dat het systeem in elkaar stort? Zou dat zo’n ramp zijn? Neemt u van mij aan dat niemand de gevolgen kan overzien, daarvoor is het veel te ingewikkeld. En het is nog maar de vraag of een economische recessie zo slecht is. Minder consumptie betekent minder afval, minder produktie betekent minder vervuiling en minder files.
Bovendien, ons welvaartsnivo is zo hoog dat het wel een stootje kan hebben. Misschien is een recessie juist de oplossing voor de corruptie van het materialisme. Misschien dat we ons dan realiseren dat bezit niet heilig is. Op naar een maatschappij waarin niet wordt gestreefd naar veel meer voor de enkeling maar naar een beetje meer voor iedereen. Amen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten