De PVV, weg ermee.

Een storm aan spoeddebatten over opgeblazen incidenten teistert de politiek als de orkaan Ike Cuba. Ongekende volksverlakkerij van de media, vergelijkbaar met het feest der indoctrinaties rond de Amerikaanse presidentsverkiezingen, heeft ook in Nederland stevige voeten aan de grond. De krant die zich hier bij uitstek voor leent, heet De Telegraaf. De spreekbuis van rechts Nederland, dagelijks koren op de molen van de PVV, de Partij van de VolksVerlakkerij.

Heeft u het filmpje in kwestie al gezien? Hier staat ie nog.
Een lange slungel op een brommer krijgt klappen van twee allochtone jochies, die waarschijnlijk stoer willen doen voor een fraaie verzameling autochtoon gajes, matjes in de nek, die lachend toe staat te kijken. Je vraagt je af wat die jongen daar in vredesnaam te zoeken had.
Maar wat kopt De Telegraaf de volgende ochtend? “DEN HAAG WORDT GETERRORISEERD DOOR MAROKKAANSE UKKIES,” in die grote vette letters van ze. Dat één van de jongens van Algerijnse afkomst is, zien we gemakshalve maar even door de vingers.
En wie roept er de volgende dag in de Tweede kamer op hoge poten de minister op het matje? Juist, een van de idioten van de partij van Geertje Wilders. Wat hun betreft gooien we de ouders van deze kinderen ook maar meteen de cel in, of, als dat niet helpt, deporteren we het hele gezin het land uit. Dat mensen rechten hebben, ach ja, whatever.
Ik vind het ronduit beschamend dat een politicus dergelijke volstrekte flauwekul durft te verkondigen en nog triester dat de minister van Justitie hierop moet reageren. Als ik de minister was, zou ik wel weten. De hele PVV de cel in vanwege schending van de grondwet.

Het is overigens niet netjes van die jochies. En natuurlijk zijn er genoeg gevallen bekend van Marokkaanse ventjes die op brute manieren Nederlandse burgers lastig vallen. Laatst nog werd de zes maanden oude dochter van een vriend van me voor hoer uitgemaakt. Na wederwoord (“je moeder ook”) kreeg de vader klappen. Zoiets is nooit goed te praten.
Maar is het een nieuw fenomeen? Toen ik het filmpje zag, moest ik denken aan mijn jeugd in het Limburgse dorp Eijsden. Daar hadden we ook van dat soort veldjes. Eentje heette zelfs ‘het Veldje’ en daar moest je niet komen als je niet uit die buurt kwam, tenzij je op zoek was naar een bloedneus en een blauw oog. Ondertussen terroriseerde de bende van Johnny Roeshj onze wijk en dan waren er nog de drie zonen van het gezin Eikelenboom, die te dom waren om hun eigen reet af te vegen en het daarom maar bij anderen probeerden.
Het is dus niks nieuws, zo bevestigd ook een cultuurpsycholoog van de Radboud Universiteit, in een andere krant. Rotzooi wordt getrapt door de achtergestelde jochies, de mennekes uit het laagste sociale milieu, de prepuberale rukkers die roken nog voordat ze schaamhaar hebben. Dat is altijd zo geweest en zal altijd zo blijven. Soms zijn dat jongens van Noord-Afrikaanse afkomst. In Rotterdam zijn het vaker Antilliaanse pubers, in Nijmegen waarschijnlijk de aso’s uit de Wolfskuil. Maar daar hoor je Geertje Wilders niet over. Die heeft te druk met z’n hetze tegen de Islam.

En het was deze week niet de eerste keer dat de PVV een spoeddebat sommeerde. Al eerder had de minister zijn mening moeten geven over een of andere advocaat, u raadt het al, een orthodoxe islamiet, die geen zin had om op te staan toen de rechter binnenwandelde. Ik snap best dat zoiets niet netjes is en ik wil er ook nog wel aan dat zoiets door de orde der advocaten recht moet worden getrokken. Maar het ontgaat mij volledig waarom de politiek, tot aan de minister toe, zich hiermee moet bemoeien. Alsof de PVV meent dat er niets beters te doen is.
De partij van Wilders zorgt op deze manier voor een ontwrichting van onze democratie. Kleine incidenten worden opgeblazen tot zaken van nationaal belang. Kostbare tijd en energie gaat verloren aan zinloze kamerdebatten met als enig resultaat dat de burger de politiek niet meer serieus neemt (voor zover dat al het geval was).
Ach ja, zult u misschien zeggen, wat maakt het ook uit. Niet zoveel, geef ik toe, zolang we in vredestijd leven. Maar als het ooit tot een religieuze oorlog komt, dan wordt het een heel ander verhaal. In zulke tijden is het volk gemakkelijk op te hitsen door nationaal populisme en als het eenmaal een gemeenschappelijke vijand heeft gevonden, dan maakt het die zonder pardon af. Vergis u niet. Wilders staat slechts één stap af van iemand als Radovan Karadzic, en die ene stap is soms zo gemaakt. We kunnen er dus maar beter voor zorgen dat we de mond van het rechtse nationaalpopulisme in onze politiek voortijdig snoeren.