Het zou zo maar kunnen zijn dat ik, vanwege het plaatsen van deze opruiende beeltenis, vanavond bruut uit mijn bed word gelicht en de nacht in een politiecel moet doorbrengen. Althans, dat dacht ik gisteren. Inmiddels heeft het nieuws me achterhaald en is ook het openbaar ministerie tot de conclusie gekomen dat dit soort posters tóch onder vrijheid van meningsuiting vallen. Zo gaat dat dus in dit land. De ene dag staakt de politie, de volgende dag pakken ze je op als je vreedzaam demonstreert, en nog een dag later blijkt dat ze dat helemaal niet hadden mogen doen. Was dan lekker blijven staken.
Overigens ging het er uiterst lichtzinnig aan toe bij het opbreken van de demonstratie. Er werd wat heen en weer gepraat, hooguit zijdezachte dwang uitgeoefend, en de protestborden werden met zorg het busje ingeschoven. De demonstranten lieten het zich morrend welgevallen. Wel even wat anders dan een woedende menigte met molotov cocktails en brandende auto’s, laat staan een horde wilden die hun buren met kapmessen op straat fileert.
Wat dat betreft heeft onze politie het maar makkelijk. Hoezo salarisverhoging, denk ik dan. Omdat ons werk zo gevaarlijk is! beweren ze. Immers, drie keer per jaar koppen we stoeptegels terug naar voetbalsupporters, twee ker per jaar worden we voor homo uitgemaakt, en één keer per jaar loopt de jaarwisseling uit de hand. Gevaarlijk werk dus, reden genoeg om ons arme sloebers beter te waarderen.
Ga toch weg! roep ik dan. Of mag ik dat niet tegen een agent zeggen? Ik vind, als het werk je niet bevalt, kies dan een andere baan. Simpel zat. Bovendien, een hoop agenten vinden het juist wel lekker om die wapenstok af en toe te gebruiken. Even wat adrenaline door het lijf jagen, van al dat zitten word je alleen maar dik.
Een eerlijke vergelijking met banen uit hetzelfde opleidingssegment leert dat met een toeslag van 100 (voor een kantooragent) tot 200 (voor een straatagent) euro per maand de politiebeloningen weer geheel in de pas lopen. En dat is precies wat minister Ter Horst hen aanbiedt. Dat hun salaris daarmee nog bedenkelijk laag is en dat een gemiddelde lapzwans die níet voor de overheid werkt gemakkelijk het dubbele kan verdienen, daar kan de minister niets aan doen. Dat is slechts het gevolg van de scheiding van kapitalistische markt en solidaire overheid.
Maar ondanks het bod van Ter Horst weigeren de bonden terug aan tafel te komen en leggen ze als keffende bulldogs alle schuld bij de minister. Ik kan daar weinig begrip voor opbrengen. Het lijkt wel alsof ze het met opzet laten escaleren. Kijk ons een stoer doen, politie die staakt.
Uit protest tegen de politiestaking ben ik daarom deze week burgerlijk ongehoorzaam. Ik parkeer op invalideplekken, ik fiets zonder licht, en ik plas tegen een boom naast het politieburo. Ik ben alleen nog bang voor flitspalen, want ik weet niet of die ook staken. Ik zou het ze eens moeten vragen.
Nu ben ik van nature al geen vriendje van de lange arm der wet. Ik hecht veel waarde aan mijn eigen vrijheid en wat mij betreft heb ik van niemand last, zolang niemand last van mij heeft. Helaas wordt aan dit wederzijdse gedoogbeleid geknaagd sinds de zedenpartij weer aan de macht is. Identificatieplicht, lik-op-stuk beleid, homoscheldverbod, voor je het weet mogen we straks niet meer door oranje.
Daar heb ik overigens al eens eerder narigheid mee gehad. Ik scheurde ergens in de Bijlmer door een oranje stoplicht, daar waar een politiebusje op de afslaande rijstrook ernaast wachtte voor een rood stoplicht. En ja hoor, met zwaailichten kwamen ze achter me aan, hups, stopbordje omhoog, aan de kant. Stoere mannen met leren knuppels en bonneboekjes. Voor Paultje: vijftig gulden boete voor rijden door een rood stoplicht.
Dat ik natuurlijk nóóit door een rood stoplicht zou rijden als er een politiebusje naast stond, die logica ging de pet van deze dienders te boven. Het is lastig praten met agenten, ook al ziet een kind dat je gelijk hebt. Wellicht kan de minister daar eens wat geld stoppen.
2 opmerkingen:
lol - bedankt voor de poster, ik wilde altijd al een keer een clownsneus op wilders tekenen.. niet omdat 'ie zo'n clown is, maar omdat 'ie zo'n clownskop heeft.
Stel, u bent ondernemer. U heeft een winkel van, pak hem beet, 500 tot 600 m2 en u denkt dat het met uw zaak beter kan dan het nu gaat. Met meer omzet of in ieder geval met meer resultaat. Stel, u heeft nog geen supermarkt. Maar u ziet, ondernemend als u bent, in uw dorp of wijk goede mogelijkheden voor een buurtsuper. Of u bent projectontwikkelaar en ziet dezelfde mogelijkheden. Wat ook kan: u bent helemaal geen ondernemer maar heeft andere, goede redenen om nader kennis te maken met een organisatie die het lef heeft andere wegen in te slaan. En uw wilt weten of dat lef wordt beloond, dan moet u vooral verder lezen.
De Spar heeft een bijzondere positionering gekozen. We kiezen voor kleine dorpen en afgesloten wijken. Locaties waar mensen behoefte hebben aan een winkelier die hen kent, een winkelier die dicht bij hen staat. In die plaatsen is de buurtsuper het kloppend hart van de lokale gemeenschap, is de Spar een betrokken en vertrouwde dienstverlener. Een winkel waar persoonlijke aandacht en service vanzelfsprekend zijn. Een winkel die een merkbare bijdrage levert aan de levensvatbaarheid van het dorp of de wijk.
Maar Spar moet het niet alleen hebben van die zachte kant". Want de Spar is ook de winkel waar je voor de dagelijkse boodschappen terechtkunt. Waar kwaliteit als het eigen huismerk herkenbaar is en ook nog eens betaalbaar. Waar de nadruk ligt op vers in het algemeen en vers brood in het bijzonder de Spar is de buurtsuper, maar ook de bakker in de buurt.
Dat zijn de redenen waarom klanten kiezen voor de Spar. En dat zijn de redenen waarom ondernemers zich aansluiten bij de formule Spar. Een formule die bewust kiest voor klein en als geen ander weet hoe klein samen kan gaan met modern, fris, attractief en winstgevend.
Zoals de Spar-ondernemer dicht bij de klant staat, zo staan wij dicht bij de Spar-ondernemer. Niet alleen met een vriendelijk woord en een nieuwsbrief op zijn tijd, maar ook met concrete steun. Dat gaat verder dan een assortiment van zes- tot achtduizend artikelen met veel vers. Zo staan er bedrijfsadviseurs voor u klaar en terwijl u druk in de weer bent met uw winkel en uw klanten, ontwikkelt Spar landelijk een succesvol assortimentsbeleid, maken we reclame en leiden we uw en onze medewerkers op. Zo hoort franchisen te werken: de zelfstandige, lokale ondernemer geniet van de lusten van een landelijk bekend merk en de koepelorganisatie ontneemt hem van een hoop lasten.
Een reactie posten