Verwende Vijanden van Democratie

In deze drukke tijden schiet het columneren er helaas bij in. Ik weet dat u honger heeft naar mijn ontluisterende woorden, smacht naar haarscherpe analyses van de hedendaagse maatschappij, en niet kan wachten om onder het mom van een reactie eens flink te gaan schelden. Maar ik zeg u: ik kom tijd te kort. U zult het daarom moeten doen met dit tussendoortje.

Eerst aandacht voor Doekle Terpstra, die ons Nederlanders heeft opgeroepen de strijd aan te gaan tegen Wilders. Doekle, wat een prachtige naam is dat. Je kan er alle kanten mee op, maar probeer er maar eens op te rijmen.

‘Dit jaar een fraaie oekelele, voor onze kloeke Doekelele.’

Dat wordt niks. Niet dat Wilders het makkelijker heeft, overigens.

’Sinterklaas, waar zijn uw Pieten toch?’

‘Die zijn terug naar hun oerwoud gestuurd, kind.’

Wilders kon het natuurlijk niet over zijn kant laten gaan, en zijn reactie werd tot vervelens toe herhaald op het radiojournaal. Net terwijl ik naar het voetballen luisterde. Is het niet de reclame die je het leven zuur maakt, dan is het wel het nieuws.

Wilders beschuldigde Doekele van een aanval op de parlementaire democratie. Ha! Alsof je juist in een democratie geen commentaar mag leveren op het gedachtengoed van een partij! De reactie van Wilders is precies datgene waarvan hij ons beschuldigt: anti-democratisch. Dit omgekeerd beschuldigen doet hij overigens wel vaker. Zo zou de koran een fascistisch boek zijn. Zegt de fascist zelf. Het zal wel de plank voor zijn kop zijn die hem de wereld als een spiegel van zichzelf doet zien.

Een andere aardappeleter, Hansje Wiegel, hoopt op een bijzonder kado in zijn schoen: een nieuwe liberale partij. Hij heeft het goed gezien - de VVD is op sterven na dood - maar helaas kijkt hij de verkeerde kant uit. De tribune op de rechtervleugel zit namelijk mudjevol. Het zooitje neofascisten van de PVV zingt gebroederlijk ‘zie ginds komt de tsunami’ met de ijzeren nationalisten van Verdonk, terwijl om hen heen rijke zakkenvullers nieuwe kartels beklinken.

De VVD is verworden tot een belangenpartij voor asfaltvreters en vastgoedhandelaren. Hun leider krijgt een harde plasser van het woord ‘marktwerking’ en verwerpt ieder sociaal of milieuvriendelijk initatief omdat het slecht voor de economie zou zijn. En dat terwijl zijn heilige economie berust op slechts een handjevol slim bedachte modellen met schrikbarend weinig wetenschappelijke onderbouwing. Een dogma dus, en een behoorlijk fundamentalistische ook.

Voor de goede orde: het liberalisme is ooit geboren uit de Verlichting, en koestert de vrijheid van het individu boven bemoeienis van de staat. De letters V-V-D staan voor Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Een mondvol idealen waar de huidige VVD mijlenver van af staat.

Want één blik op de zaal tijdens het partijcongres leerde me dat deze partij een flink deel van het volk vooral nìet wil vertegenwoordigen. Ondernemers, oud geld, en softe conservatieven, die zag ik wel. Maar daar hield het ook wel zo’n beetje mee op.

Ook met de Vrijheid wordt een loopje genomen. Henk Kamp lanceerde een ridicuul voorstel om het helpen van illegalen strafbaar te maken. Als ik een buitenlander op straat zie liggen hard op weg dood te bloeden, zou ik hem als het aan de VVD ligt eerst om zijn verblijfsvergunning moeten vragen. Heeft ie die niet, dan loop ik door. Je vraagt je af hoeveel kortsluiting iemand in zijn hoofd moet hebben om tot een dergelijk onmenselijk en vooral onvrij idee te komen.

En hun Democratische principes? Nou, die gingen de prullenbak in toen Rutte milieuorganisaties en andere bonafide belangenbehartigers het recht wilde ontnemen om een bezwaarschrift in te dienen. Absurd natuurlijk, en zeer anti-democratisch. Weer een liberaal die niet weet waar hij onze democratie moet zoeken. Maar zolang zijn onwetendheid de economie niet schaadt, zal Rutte er niet van wakker liggen.

Zo poept de politiek iedere week weer genoeg aanstootgevende kolder uit waar we ons druk over kunnen maken. Maar weet u, ik heb het eigenlijk veel te druk om me bezig te houden met onzinnige meningen van omhooggevallen nietskunners. Ik vind het ook wel eens lekker om dat pafferige gewauwel lekker langs me heen te laten glijden, in plaats van er een column over te schrijven.

Bovendien, en daar verlaat ik u voor nu weer mee, in een democratie waar de stem van een onwetende malloot even zwaar telt als die van een doorgestudeerde intellectueel, kan het ook niet anders zijn dan dat de waanzin er regeert.