vrijdag 7 september 2007

Schaamlippen

De strontlading negatief commentaar die ik na de vorige column per email binnen kreeg, deed mij vermoeden dat voetbal niet het beste onderwerp is om inhoudelijk over te schrijven. Men vindt dat namelijk niet interessant genoeg. Ik zal er mee moeten leren leven dat mijn publiek bestaat uit kritische denkers over maatschappelijk relevante issues. Die paar malloten die mijn passie voor Ajax delen, spreek ik wel in de kroeg.

Welnu, vind dan maar eens een interessant onderwerp. Ergernis is de bron van een goede column, maar helaas heb ik mij deze week nauwelijks opgewonden. De wekelijkse clownsact van Geertje Wilders is inmiddels gemeengoed geworden; ik hoef daar niet over te schrijven aangezien hij zichzelf en die miljoen idioten die op hem hebben gestemd al voldoende voor lul zet. Jan Pronk deed eveneens een hoopvolle poging, maar zei de volgende dag al weer sorry. Hoe flauw.

Gelukkig werd ik gered door een documentaire over een onderwerp dat niemand koud zal laten: de schaamlippen! Wie kent ze niet? Die vermetele hangflappen komen in de beste huishoudens voor, en nu zijn ze in opspraak.

Even terzijde, al sinds mijn jonge jaren heb ik mij afgevraagd waarom die dingen zo heten als ze heten. Wellicht denkt u dat dit met ouderwetse preutsheid te maken heeft: we bevinden ons immers in de schaamstreek. Maar waarom dan schaamhaar en niet schaamplasser? Waarom dan schaamlip en niet schaamklit? Dat riekt naar willekeur en discriminatie.
Desalnietemin, tegenwoordig doen de ‘labiae’ hun naam eer aan. Een moderne vrouw blijkt zich rot te schamen voor haar binnenste lippen, als deze als een ongeboren foetus over de buitenste naar buiten kruipen. De vroedvrouw raakt er van in de war, de gynaecoloog weet niet waar hij zijn speculum moet laten. Ze worden gniffelend nagekeken in de sauna, smalend uitgelachen onder de douches van de hockeyclub. Grootlippige vrouwen worden sociaal uitgekotst als parias in een wereld van naakte schijn.

Volgens de documentaire ligt de schuld van deze hetze bij de glamourfoto’s in de betere blootbladen. Het bosje-kreupelhout-voor-de-deur tijdperk is voorbij; de vrouwelijke anatomie wordt ons in volle glorie voorgelegd. En die kale vagina’s moeten er natuurlijk wel een beetje toonbaar uitzien. Volgens de mensen die hun brood verdienen met andersmans genitalia betekent dit dat de binnenste schaamlippen gewoon binnen de buitenste horen. En niet andersom.

Niets is zo menselijk als jezelf vergelijken met anderen, zeker als je weet dat die anderen maatschappelijk lekker liggen. Met in dit geval als resultaat een hele horde onzekere vrouwen die starend naar een spiegel tussen hun benen alsmaar ongelukkiger wordt.

Gelukkig is er een dokter in de Verenigde Staten die je voor enkele duizenden dollars van je oversizede kutlellen afhelpt. Niet alleen rijpere vrouwen, maar ook duizenden jonge meisjes laten zich door deze man behandelen. Hun ouders zijn voldoende de weg kwijt om te denken dat het hier gaat om een condition, en de dokter heeft geconstateerd dat hun dochter een candidate is voor de ingreep. En tsja, als je dochter een candidate is, dan zou je als moeder wel gek zijn om het niet te doen. Het wachten is nu nog op de verzekeringsmaatschappijen, die vooralsnog de tienduizend dollar fee niet willen ophoesten. Maar dat komt vanzelf wel.

Met een big smile vertelde de dokter dat hij driehonderdvijftig duizend dollar per maand verdient met zijn gepatenteerde ingreep. Over twee jaar, zo schetste hij, zit hij op een strand aan de stille zuidzee met een mojito in zijn hand, terwijl de miljoenen binnen stromen van de operaties die anderen voor hem doen.

Die kerel heeft het goed voor elkaar, dacht ik meteen. Een stukje vlees wegsnijden met een lasermesje, dat moet ik ook wel kunnen. Ik had in jaren niet zo’n helder toekomstvisoen gehad. Laat maar komen, die puberende lellebelletjes.

En als we eenmaal klaar zijn met alle uit hun oevers getreden schaamlippen, dan gaan we de mannen wijsmaken dat laaghangende ballen slecht zijn voor hun potentie. Kunnen we weer even verder. Ik zie het weer helemaal zitten.

2 opmerkingen:

Blattellus zei

Het mag gezegd Paul, er zit vooruitgang in je uitwerpselen. Hield je vorige keer

je verbale sluitspier nog angstvallig in bedwang, alsof je een diarree van politieke incorrectheid voelde drukken maar geen papier bij de hand had om af te vegen, deze keer heb je je duidelijk ongeremd laten gaan. Hulde! In een tijd waarin tijdgeest niets anders meer is dan een rariteitenkabinet van groepspsychosen is ferme taal nodig. Geen vermoedens maar overtuigingen. En geen vergane glorie als Ajax maar een tijdloos onderwerp als de kutlel, heerlijk!

Franzl Friedl Getränkl zei

Hulde hulde cher Pol, een mooi onderwerp, een goede opbouw en een strak eindschot.

Chappeau