Basisklanten

Wat is er toch mis met dit land?

Die vraag rolt ieder jaar weer over menig kersttafel. Starend in het hol van een gevulde kalkoen, voelen we ons ineens schuldig over hoeveel wij er met de kerst doorheen jagen terwijl armoede en honger elders onverminderd voortwoekeren. Maar we willen er niet aan denken, het is tenslotte een feestelijke aangelegenheid. En dus verschuilen we ons met z’n allen achter onze eigen ellende.

De vooruitzichten voor 2008 zijn natuurlijk somber: een koopkrachtverlies van enkele tientjes dreigt voor menigeen als straks de zorgverzekeraar zijn schaapskleren uittrekt. De energie is geprivatiseerd en wordt dus explosief duurder, de VVD regeert niet mee en dus wordt autorijden een zonde, en als straks de zeespiegel een halve meter stijgt, krijgen we allemaal natte sokken.

Bovendien, we hebben het al zo slecht (zei hij sarcastisch). Ik las in de krant dat de vluchten naar Amerika vol zitten met Hollanders die wapperend met waardeloze dollars New York lachend leegkopen. De rij voor de Apple Store is drie blokken lang. Ondertussen vliegen stukjes opgespoten zand op de miljonairsfair als warme koekjes over de toonbank en raakt ons wagenpark steeds beter ingespeeld op even fraaie als fictieve off-roads. We hebben zoveel, maar we willen nog steeds meer. Consumptie, het is onze tweede natuur. Wat onze eerste was, dat zijn we al lang vergeten.

De politiek rommelt ondertussen op gebruikelijke wijze verder. De verzamelde pers van krant en televisie kiest een inhoudsloze fascist als beste politicus van het jaar. De reden? Een aantal goed getimede one-liners, aldus het persbericht. Je zou haast denken dat de NOS door John de Mol is opgekocht.

De rest van Nederland houdt het bij Verdonk, wiens beweging vooral stil lijkt te staan. Dat zowel Wilders als Verdonk de grote afwezigen waren tijdens het belangrijkste jaarlijkse integratiedebat, en daarmee hun politieke geloofwaardigheid tot op het nulpunt deden dalen, doet blijkbaar niet terzake.

Ondertussen winden onze volksvertegenwoordigers zich op over volstrekt nutteloze zaken, zoals een brand in het Catshuis. De onderste steen moet boven, roepen ze in koor, er komen twintig kamervragen over. Want stelt u zich eens voor, de schuldige schilder had tinner gebruikt, en dat is immers brandbaar spul! U begrijpt, het zal niet lang duren voordat spiritus, wasbenzine, en afwasmiddel niet zonder vergunning in uw aanrechtkastje mogen staan.

Dat de vakbonden nog steeds een machtige positie hebben, werd jongstleden weekend pijnlijk duidelijk toen een politiestaking het voetbalprogramma op zijn gat legde. De jongens in het blauw, de knuppelaars van Amsterdam, hebben het slecht en willen een vergoeding voor iedere steen die ze terug koppen. Begrijpelijk, wie wil er nou bij de politie.

Henk Kessler in ieder geval niet. Maar ook hij moest anderhalve dag later aanschuiven in de alsmaar groeiende rij van stoere-taal-excuus-makers.

Vreemd eigenlijk. Je mag in dit land de islam tot op het bot toe beledigen en als iemand daarover valt, sla je hem met een flyer over vrijheid van meningsuiting om zijn oren. Maar als het níet over moslims gaat, dan kan je er vergif op innemen dat je een dag later, na enige morele druk van allerlei organisaties, sorry staat te zeggen. Hoezo hypocriet? Ik raak er steeds meer van overtuigd dat er een heel ongezonde anti-moslim bodem onder dit land ligt.

Nu we het toch over voetbal hebben: van Basten gooit eindelijk de handdoek in de ring. En maar hopen dat ie niet bij Ajax komt. Heeft u trouwens het interview met enfant terrible van Persie gezien? Die lichtte een tipje van de oranjesluier op. Oranje heeft namelijk basisklanten, zo zei de ooit van verkrachting verdachte voetballer. Een associatie was snel gelegd.

Clarence, hoe lang moet jij nog zitten? Zes wedstrijden, antwoordt de gedesillusioneerde topmiddenvelder. Drie bij goed gedrag.

En daar sta je dan onder de douche, je shampoo naast je op de grond. Om je heen staan gespierde lichamen volgeklad met tribal tattoos. Twee rotkoppen grijnzen je tegemoet: een gemillimeteriseerde Hollander en een pokdalige Marokaan.

Durft u te bukken?

Ach, het zijn Japie en Khalid maar. Prettige kerst!

Verwende Vijanden van Democratie

In deze drukke tijden schiet het columneren er helaas bij in. Ik weet dat u honger heeft naar mijn ontluisterende woorden, smacht naar haarscherpe analyses van de hedendaagse maatschappij, en niet kan wachten om onder het mom van een reactie eens flink te gaan schelden. Maar ik zeg u: ik kom tijd te kort. U zult het daarom moeten doen met dit tussendoortje.

Eerst aandacht voor Doekle Terpstra, die ons Nederlanders heeft opgeroepen de strijd aan te gaan tegen Wilders. Doekle, wat een prachtige naam is dat. Je kan er alle kanten mee op, maar probeer er maar eens op te rijmen.

‘Dit jaar een fraaie oekelele, voor onze kloeke Doekelele.’

Dat wordt niks. Niet dat Wilders het makkelijker heeft, overigens.

’Sinterklaas, waar zijn uw Pieten toch?’

‘Die zijn terug naar hun oerwoud gestuurd, kind.’

Wilders kon het natuurlijk niet over zijn kant laten gaan, en zijn reactie werd tot vervelens toe herhaald op het radiojournaal. Net terwijl ik naar het voetballen luisterde. Is het niet de reclame die je het leven zuur maakt, dan is het wel het nieuws.

Wilders beschuldigde Doekele van een aanval op de parlementaire democratie. Ha! Alsof je juist in een democratie geen commentaar mag leveren op het gedachtengoed van een partij! De reactie van Wilders is precies datgene waarvan hij ons beschuldigt: anti-democratisch. Dit omgekeerd beschuldigen doet hij overigens wel vaker. Zo zou de koran een fascistisch boek zijn. Zegt de fascist zelf. Het zal wel de plank voor zijn kop zijn die hem de wereld als een spiegel van zichzelf doet zien.

Een andere aardappeleter, Hansje Wiegel, hoopt op een bijzonder kado in zijn schoen: een nieuwe liberale partij. Hij heeft het goed gezien - de VVD is op sterven na dood - maar helaas kijkt hij de verkeerde kant uit. De tribune op de rechtervleugel zit namelijk mudjevol. Het zooitje neofascisten van de PVV zingt gebroederlijk ‘zie ginds komt de tsunami’ met de ijzeren nationalisten van Verdonk, terwijl om hen heen rijke zakkenvullers nieuwe kartels beklinken.

De VVD is verworden tot een belangenpartij voor asfaltvreters en vastgoedhandelaren. Hun leider krijgt een harde plasser van het woord ‘marktwerking’ en verwerpt ieder sociaal of milieuvriendelijk initatief omdat het slecht voor de economie zou zijn. En dat terwijl zijn heilige economie berust op slechts een handjevol slim bedachte modellen met schrikbarend weinig wetenschappelijke onderbouwing. Een dogma dus, en een behoorlijk fundamentalistische ook.

Voor de goede orde: het liberalisme is ooit geboren uit de Verlichting, en koestert de vrijheid van het individu boven bemoeienis van de staat. De letters V-V-D staan voor Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Een mondvol idealen waar de huidige VVD mijlenver van af staat.

Want één blik op de zaal tijdens het partijcongres leerde me dat deze partij een flink deel van het volk vooral nìet wil vertegenwoordigen. Ondernemers, oud geld, en softe conservatieven, die zag ik wel. Maar daar hield het ook wel zo’n beetje mee op.

Ook met de Vrijheid wordt een loopje genomen. Henk Kamp lanceerde een ridicuul voorstel om het helpen van illegalen strafbaar te maken. Als ik een buitenlander op straat zie liggen hard op weg dood te bloeden, zou ik hem als het aan de VVD ligt eerst om zijn verblijfsvergunning moeten vragen. Heeft ie die niet, dan loop ik door. Je vraagt je af hoeveel kortsluiting iemand in zijn hoofd moet hebben om tot een dergelijk onmenselijk en vooral onvrij idee te komen.

En hun Democratische principes? Nou, die gingen de prullenbak in toen Rutte milieuorganisaties en andere bonafide belangenbehartigers het recht wilde ontnemen om een bezwaarschrift in te dienen. Absurd natuurlijk, en zeer anti-democratisch. Weer een liberaal die niet weet waar hij onze democratie moet zoeken. Maar zolang zijn onwetendheid de economie niet schaadt, zal Rutte er niet van wakker liggen.

Zo poept de politiek iedere week weer genoeg aanstootgevende kolder uit waar we ons druk over kunnen maken. Maar weet u, ik heb het eigenlijk veel te druk om me bezig te houden met onzinnige meningen van omhooggevallen nietskunners. Ik vind het ook wel eens lekker om dat pafferige gewauwel lekker langs me heen te laten glijden, in plaats van er een column over te schrijven.

Bovendien, en daar verlaat ik u voor nu weer mee, in een democratie waar de stem van een onwetende malloot even zwaar telt als die van een doorgestudeerde intellectueel, kan het ook niet anders zijn dan dat de waanzin er regeert.