Peiling in de polder

Wie gisteravond nietsvermoedend de televisie inschakelde, zou gedacht hebben dat hij miden in de landelijke verkiezingen terecht was gekomen. Uren achtereeen werden er analyses getoond, coalities gevormd en triomfen gevierd. Dat alles gebaseerd op de resultaten van een peiling.
Let wel: een peiling. Aan het tellen van de stemmen was men immers nog niet toegekomen. Een peiling die liet zien wat een ‘representatief’ panel zou kiezen als er gisteren landelijke verkiezingen zouden zijn.
Maar er waren gisteren helemaal geen landelijke verkiezingen! Waarom dan toch zoveel heisa over een fictief resultaat van fictieve stemmers in een fictieve verkiezing? Die aandachttrekkerij was bijna schofferend voor de lokale politici.
De landelijke politiek heeft in mijn ogen niets te zoeken bij de gemeenteraadsverkiezingen. Niet één deelnemer aan het meest recente televisiedebat zullen we morgen terugvinden in de raadszaal. Wil men ons soms duidelijk maken dat een lokale afdeling niet meer is dan een verlengstuk van de landelijke partij? Dan kan je net zo goed deze verkiezingen afschaffen.

Wellicht hopen sommige partijen dat de resultaten van gisteren een voorbode zijn voor 9 juni. Dat lijkt mij nogal naief gedacht. Ten eerste zijn de meeste zetels naar de lokale partijen gegaan. Een betere reden waarom de landelijke politiek zich niet met de lokale moet mengen, kan ik niet bedenken.
Ten tweede zeggen experts dat bij de gemeenteraadsverkiezingen een ander deel van het electoraat naar de stembus gaat dan bij de landelijke verkiezingen. Dat maakt extraheren uitermate precair. Temeer omdat de opkomst bedroevend laag was: slechts de helft van de Nederlanders heeft zich de moeite genomen om te gaan stemmen.
Niet stemmen is eigenlijk heel dom, want de lokale politiek heeft veel meer en directer invloed op onze leefomgeving. Van de oorlog in Afghanistan merken we niet zoveel, van een nieuwe snelweg door onze tuin des te meer.
En tenslotte kan er nog veel gebeuren in de komende maanden. Wie weet, bekeert Wilders zich tot de Islam, wordt Bos betrapt op een buitenechtelijke affaire, of heeft Balkenende een dubieus verleden bij de paters van del Bosco. Na de moord op Pim Fortuyn konden honderden containers vol peilingen en voorspellingen naar het oud papier. Men lijkt er niets van geleerd te hebben.

En dan nog, de uitslag van de landelijke verkiezingen staat toch al vast. De ene helft stemt links, de andere helft rechts. Met een foutmarge van 5%. Zo is het altijd geweest en zo zal het altijd zijn. De kern van een democratie ligt immers in het evenwicht dat gevonden wordt tussen alle extreme ideeën, en vanuit dat evenwicht ontstaat vanzelf een natuurlijke beweging beide kanten op.
De rest is gerommel in 5% marge. Het is jammer dat alle aandacht naar die marge uitgaat, in plaats van naar de kern. Dit mogen zowel de politici als de media zich aanrekenen. Afgaande op de uitzendingen van gisteravond, zinkt de moed me voor de komende verkiezingen bij voorbaat in de schoenen.
Ik denk dat ik het dit jaar maar eens ga overslaan. Die inhoudsloze debatten, dat oeverloze geanalyseer, de hijgerige media die van iedere scheet een donderwolk wil maken. Het zal mijn stem een zorg zijn. En de uwe?